Onderzoek

“Meten is weten” Onderzoek Gezien het type borstkanker dat ik heb en misschien ook wel mijn instelling (redelijk nuchter) werd mij gevraagd of ik mee wilde doen aan de eindfase van een onderzoek, uitgaande van het AVL en de VU.                               […]

Lees meer "Onderzoek"

Hoe ik er achter kwam..

bewerkt

 

Katrine’s B-K beeld blog

 

Behalve kunstenares en docent en moeder, blijk ik ook borstkanker patiënt te zijn. Sinds een heel korte tijd nog maar. Ik zag een echo van mijn rechterborst en daar bleek zich een onderwaterlandschap  te bevinden met een soort octopus.

Prachtig, maar gevaarlijk is die octopus.

Het bleek een Her2 positief, intraveneus, hormoongevoelig gezwel te zijn van bijna drie centimeter doorsnede. Ik bleek geen uitzaaiingen te hebben in mijn lymfeklieren. Gelukkig maar. Dat kleine stukje verkeerd weefsel, zorgt er echter wel voor, dat ik gedurende een jaar zo’n beetje alle soorten therapieën ga krijgen om dit monster te elimineren. Bijzonder zou je denken, dat mij dit overkomt, maar nee… Een op de acht dames blijkt dit zelfde avontuur te moeten aangaan. Opeens kom je in een wereld waarvan je het bestaan maar zijdelings wist. Ondanks dat ik nichtjes heb die ook borstkanker hebben of hebben gehad, heb ik mij nooit zo in deze materie verdiept. Nu dus wel!

 

Hoe kwam ik er achter?

Iedereen die ik hier over spreek, wil dit weten. Nee, ik kwam er niet achter door “de Bus”. Die bus had ik gemist.

Mijn verhaal klinkt als een avontuur en dat was het eigenlijk ook, behalve dan dat het happy end pas over een jaar zal plaatsvinden. ( en zij leefde nog lang en gelukkig…)

Op een dag vloog ik met mijn broer naar Lubjana, Slovenië, om mijn vader te zoeken. Mijn drieëntachtig jarige vader was op vakantie gegaan naar dat land en had daar een hersen attack gekregen. Het was bijzonder spannend. Waar zou hij zijn?

In het vliegtuig er naar toe, ging ik naar het toilet en zag opeens iets vlezigs tussen mijn benen uitkomen. Best griezelig. Enfin, ik duwde het terug, kreeg koorts en de ‘delhibelly’, at paracetamol en verbleef de week erop in Lubjana. Ik negeerde het gewoon.We vonden mijn vader 70 km. verder dan Lubjana, in de bergen.                                                             We reisden iedere dag naar hem om hem te bezoeken en hem uiteindelijk mee te kunnen nemen naar huis. Helaas ging dat niet zomaar. Hij reeg een delirium. Ondertussen moest ik echt zelf een arts zien.

Thuis gekomen werd ik doorgestuurd naar de gynaecoloog. Ondertussen begonnen ook mijn borsten pijn te doen. Alsof ik stuwingen had. Zou dat iets met elkaar te maken hebben? Zou de genoten stress daar iets mee te maken hebben? Ik vertrouwde het niet. Uiteindelijk werd ik door de huisarts ook naar de Mamma poli gestuurd en daar, helaas, bleek het fout……

(Inmiddels heb ik een operatie ter verwijdering van het rare weefsel beneden gehad. Gelukkig was dat goedaardig.)

Een week nadat we terugkwamen in Nederland is mijn vader gerepatrieerd. Hij maakt het momenteel goed.

Lees meer "Hoe ik er achter kwam.."

Borstkanker-beeldblog

Welkom op mijn Borst-kanker beeldblog! Sinds 26 november 2015 weet ik dat ik borst kanker heb. Tijdens de onderzoeken zijn er veel foto’s van mijn binnenkant gemaakt           ( wanneer zie je ooit je eigen binnenkant?) Dit brand-nieuwe blog gebruik ik om de beelden die ik er van maak en de […]

Lees meer "Borstkanker-beeldblog"